Verhaal

Streektaal uit regio Holten

Streektaal uit de regio Holten:

Hoolten

Doar woer Salland en twente bi'j mekare kômt,
Woer de mölle dreejt en woer de biejen bromt,
Woer de bösse zingt eur eeuwenoalde leed,
Doar, doar is mien Hoolten, det verget ik neet.

Woer de stadsleu's zommers piknikt in den bos,
's harfs de paddenstölle scheet uut greune mos,
Woert nen eekhoorn nösselt in nen hoogen boom,
Doar, doar is mien Hoolten, ja doar is mien hoom.

Woer de rogge steet te glooien in den enk,
's Oavonds over bos en hei nen nevel henk,
Woer de boeren warkt, dag in dag uut op 't laand,
Doar, doar is mien Hoolten, in 't mooie Sallaand.

Woer ôk later ok zal kommen in de weerld,
Ak ooit zwarven mu heel wied van huus en heerd,
Nooit verget ik Hoolten, woer 't mie ok geet,
Umdet in det darp mien oalders huusken steet.

 

 

 

'Landschap bij Holten'
E.H. de Roos, 1936
bron: Historisch Museum Deventer

 

Siepe, siepe, siepe

Siepe, siepe, siepe                                     Siepe, siepe, siepe,
wanneer bin ie riepe?                                 wanneer ben je rijp?
Mill'n in de meimoand,                                Midden in de meimaand,
as alle vögelkes 'n eike legt.                       als alle vogeltjes een eitje leggen.
Wat legt ze dan? (bis)                                 Wat leggen ze dan? (bis) 
Löge, löge döppe,                                       Lege, lege doppen,
doar gooit ze                                               daar gooien ze
mekaar met an de köppe.                           elkaar mee naar het hoofd.
Heel of, half of,                                            Heel af, half af,
schniendt de koo 'n stat meer of.                snijdt de koe de staart maar af.
Loat t'r noch bölleken an,                            Laat er nog een bolletje aan,
det te noch wier grejen kan.                        zodat hij nog weer groeien kan.

* Dit liedje werd in Holten gezongen bij het maken van een lijsterbesfluit.
 

't Oale peerd

Ak zo tussen de akkers duur lope,
zeek de traktors, des wat weert.
't Wark geet now gauw en gemakkelijk
vergetten is 't oale peerd.

As vrogger 'n boer 't heui'j in halen,
of de rogge, 't peerd was ter biej.
As nao hard warken, alles in huus was
ja, dan was 't peerd ok bliej.

Aaltied gung e met hen melken,
kwam met volle bussen t'rugge.
Op dage det 'n boer neet völle te doen had,
verdeen 't geeld, met 'n riekdom op de rugge.

Meer allene op warkdage kon det duur goan,
kwammen ze 's Zundags, zei de boerin heen bedaard:
"Nee, 't is Zundag en nu niemand werkt,
is het ook rustdag voor het paard."

Vake gebuur'n 't in vrogger dage,
det 'n oalen boer op 't strafberre had ezeg:
"Onze eigen peerd mut vuur de liekkoetse,
ja, oonz 'n oalen broenen, den brech miej weg.

Bron: Jannöken, Folklore van de regio Holten, 1983.

 

 

 

 

Reacties